บทที่ 26 26

“ไหน…ขอผมดูฝีมือแม่ครัวคนใหม่หน่อย” 

ไม่ทันที่เรนิตาจะได้ตอบเพ็ญศรี ชายหนุ่มเจ้าตัวก็เดิออกมาทันที เขายิ้มเยาะให้หญิงสาวเพียงเล็กน้อย แต่เมื่อเห็นเมนูบนโต๊ะอาหารรอยยิ้มก็จางลงทันที

“ฉันทำไข่เจียวหมูสับ แล้วก็ต้มจืดหมูสับให้พ่อเลี้ยงทานค่ะ” เธอยิ้มออกมาด้วยความภาคภูมิใจ แต่ไม่ใช่เพราะภูมิใจที่ทำอาหาร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ